|
เขียนโดย Ake (เฮียแมว)
|
|
วันเสาร์ที่ 16 มกราคม 2010 |
|
วันนี้ก็เป็นวันครูอีกครั้งนึงแล้วสินะ พอถึงวันครูทีไรผู้คนก็ต่างพากันค้นหาเรื่องซึ้งใจในวัยเยาว์ที่ได้ประสบพบพานกับการสอนการอบรมของครูทั้งหลาย ผมเองก็ยังรำลึกถึงครูที่สั่งสอนผมมาให้มีความรู้จนถึงทุกวันนี้ได้เป็นอย่างดี และยังจำเรื่องราวอันเจ็บปวดทุกฉากที่ได้ประสบกับตัวเอง...จากครูเลว ๆ อีกหลายคนเช่นกัน แต่เรื่องราวเหล่านั้นกลับเป็นสิ่งที่ดี ที่ช่วยให้ผมได้ตระหนักถึงความเหมาะสมในการทำหน้าที่ ครู ว่าควรจะเป็นเช่นไร? ควรสอนแบบไหนจึงจะสร้างความรู้ให้แก่นักเรียนได้มากที่สุด...เรื่องเหล่านี้ผมได้ใช้มันในการสอนเรื่องต่าง ๆ ให้กับผู้คนมากมายตลอดเวลาที่ผ่านมา ...ต้องขอบคุณครูทั้งหลายที่ช่วยหล่อหลอมผมมาตลอดช่วงเวลาที่ยากลำบากเหล่านั้นด้วยครับ
ในวันครูก็จะเห็นคนท่องบทไหว้ครูกันได้ทุกคน...ผมก็ท่องได้นะ แต่แปลกที่ว่าผมกลับนึกถึงบทอาขยานบทนึงที่ยังคงอยู่ในหัวของผมมาตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมา จะหยิบออกมาท่องมาพูดให้ตัวเองฟังอยู่เสมอ ๆ ...เป็นบทที่ใช้ภาษาอ่านไม่ยากนัก แต่ผมว่าจริงใจและเข้าอยู่ในใจเด็กชายภาณุในตอนนั้นได้ดีกว่าบทไหว้ครูเสียอีก
ขอมอบบทอาขยานนี้ให้แก่คุณครู่ทุกท่านในชีวิตผมครับ...แม้หลายท่านจะจากโลกนี้ไปแล้วก็ตามที ผมยังคงรำลึกถึงรอยไม้เรียวทุกรอยที่โดนตี รอยตบทุกรอยที่โดนตบ...แต่นั่นมันน้อยนิดถ้าจะเทียบกับความรู้ ความคิดอ่าน การมองโลกหลายแง่หลายมุมขึ้น และการเปลี่ยนผมให้คิดที่จะอยู่ร่วมสังคมกับผู้อื่นด้วยความรัก ทำให้ผมเป็นคนที่เคารพ สิทธิ ของผู้อื่น และทำ หน้าที่ ของตนเองต่อไป...และสำคัญที่สุดคือ การเป็นผู้ให้ แก่คนอื่น...เหมือนที่ครูดี ๆ หลายท่านเคยให้กับผมตลอดเวลาที่ผ่านมา...ขอบคุณครับ"ครู"
|
นะโมข้าจะไหว้ วระไตรระตะนา ใส่ไว้ในเกศา วระบาทะมุนี คุณะวระไตร ข้าใส่ไว้ในเกศี เดชะพระมุนี ขออย่ามีทีโทษา
ข้าขอยอชุลี ใส่เกศีไหว้บาทา พระเจ้าผู้กรุณา อยู่เกศาอย่ามีภัย ข้าไหว้พระสะธรรม ที่ลึกล้ำคัมภีร์ใน ได้ดูรู้เข้าใจ ขออย่าได้มีโรคา
ข้าไหว้พระภิกษุ ที่ได้ลุแก่โสดา ไหว้พระกิทาคา อะระหาธิบดี ข้าไหว้พระบิดา ไหว้บาทาพระชะนะนี ไหว้พระอาจารีย์ ใส่เกศีไหว้บาทา
ข้าไหว้พระครูเจ้า ครูผู้เฒ่าใส่เกศา ให้รู้ที่วิชา ไหว้บาทาที่พระครู จะใคร่รู้วิชา ขอเทวามาค้ำชู ที่ใดข้าไม่รู้ เล่าว่าดูรู้แลนา
ไชโยขอเดชะ ชัยชะนะแก่มารา ระบือให้ลือชา เดชะสามาไชโย ไชโยขอเดชะ ชัยชะนะแก่โลโภ โทโสแลโมโห อย่าโลเลโจ้เจ้ใจ
กุมาระกุมารี ตะรุณีที่เยาว์วัย จะล่อพอเข้าใจ ให้รู้จำคำวาที ว่าไว้ใน ก กา ก ข ขา อา อิ อี ว่าไว้ในเท่านี้ ที่พอได้ใน ก กา
แต่พอให้รู้เล่า ที่ผู้เขลาเยาวะภา
|
ได้ดูรู้แลนา กุมาระตะรุณี
|
|
จะใคร่ได้รู้ธรรม ที่ลึกล้ำจำไว้ดี ได้แน่แต่เท่านี้ ดีจำเอาเบาใจครู จะว่าแต่ล่อๆ ว่าแต่พอล่อใจดู ว่าไว้ได้พอรู้ ดูว่าเล่าเอาใส่ใจ
|
|
|
|
แก้ไขล่าสุด ใน วันเสาร์ที่ 16 มกราคม 2010 |
ความเห็น